Artykuł: Największe skandale dopingowe w kolarstwie szosowym

Największe skandale dopingowe w kolarstwie szosowym
Kolarstwo szosowe to sport na najwyższym poziomie, który co roku przyciąga ogromną uwagę na całym świecie. To intensywna dyscyplina, w której kolarze są pod stałą presją, by uzyskiwać najlepsze czasy. Skłoniło to niektórych kolarzy do sięgania po nielegalne substancje, które miały im pomóc podczas wyścigów i ułatwić radzenie sobie z ogromną presją. Stosowanie dopingu jest jednak nielegalne, a kolarze są za nie surowo karani. Doping w sporcie nie jest niczym nowym; stosowano go od stuleci. Jednak ze względu na jego wyraźnie szkodliwy wpływ na zdrowie został uznany za nielegalny w 1928 roku przez Światową Federację Lekkoatletyczną. Dopiero dziesięciolecia później, w 1967 roku, organizacja odpowiedzialna za igrzyska olimpijskie również uznała stosowanie dopingu za nielegalne. W 1999 roku powołano Światową Agencję Antydopingową, aby walczyć ze stosowaniem dopingu na całym świecie.
Stosowanie dopingu jest nielegalne nie tylko dlatego, że daje nieuczciwą przewagę; przede wszystkim są to bardzo niebezpieczne środki, które czasami mogą prowadzić do śmierci. Zanim więc otworzymy księgę największych skandali dopingowych, jakie miały miejsce w kolarstwie szosowym, warto dokładnie zrozumieć, czym jest doping i jaki ma wpływ na ludzki organizm.

Rodzaje dopingu i ich skutki
Doping nie dotyczy wyłącznie kolarzy. Wielu czołowych sportowców na całym świecie miało z nim do czynienia. Doping to środek poprawiający wyniki, dzięki któremu możesz osiągać lepsze rezultaty. Co roku Światowa Agencja Antydopingowa aktualizuje listę nielegalnych substancji dopingujących. Istnieją różne rodzaje dopingu, a każdy z nich ma inny wpływ na organizm. Substancję uznaje się za doping, jeśli spełnia co najmniej dwa z trzech poniższych kryteriów;
- Poprawia wyniki
- Stanowi zagrożenie dla zdrowia sportowca
- Jest sprzeczna z „duchem sportu”
O tym, czy substancja spełnia te kryteria, decyduje zatem Światowa Agencja Antydopingowa.
Jednym z najczęstszych rodzajów dopingu są środki pobudzające. Stymulanty, takie jak amfetaminy, są powszechnie stosowane w kolarstwie szosowym, ale także w sportach takich jak piłka nożna i lekkoatletyka. Ich stosowanie poprawia wytrzymałość, zmniejszając odczuwanie zmęczenia i bólu. Ponadto użytkownicy mogą lepiej się koncentrować. Należy jednak również wspomnieć, że stosowanie środków pobudzających wiąże się bezpośrednio między innymi ze zwiększonym ryzykiem napadów padaczkowych, zawałów serca, a nawet nagłej śmierci. Ze względu na poważne zagrożenia sportowcy są również rutynowo badani pod kątem ich stosowania.
Doping hormonalny to kolejna powszechna i niebezpieczna forma dopingu. Hormony mogą zwiększać produkcję białka w organizmie, bezpośrednio przyczyniając się do zwiększenia masy mięśniowej. Jednym z przykładów jest ludzki hormon wzrostu. Główną wadą tego środka jest jednak to, że może powodować niski poziom cukru we krwi, a także obrzęk kończyn, nadmierny rozrost kości, a nawet zawały serca.
Ostatnim przypadkiem, o którym wspomnimy, jest doping krwi. Jego stosowanie zwiększa liczbę czerwonych krwinek we krwi, dzięki czemu mięśnie otrzymują więcej tlenu. Prowadzi to do lepszej wytrzymałości i większej mocy. Może jednak powodować również problemy, takie jak zawał serca i zakrzepy krwi. To poważne zagrożenia dla zdrowia, które mogą skłonić Cię do zastanowienia, dlaczego doping jest tak powszechnie stosowany.

Przypadki dopingu w kolarstwie szosowym
Jednym z pierwszych przypadków, gdy stosowanie dopingu znalazło się w centrum uwagi, była śmierć angielskiego kolarza Tommy'ego Simpsona w 1967 roku. Kolarz zmarł podczas etapu Tour de France z powodu połączenia upału, skrajnego wyczerpania, alkoholu i dopingu, choć nigdy oficjalnie tego nie potwierdzono. Ponieważ z wyścigu istniały nagrania, incydent wywołał poważne międzynarodowe zaniepokojenie. Nieprzypadkowo w tym samym roku organizacja igrzysk olimpijskich zakazała stosowania dopingu.
Prawdopodobnie najbardziej znanym przykładem nadużywania dopingu jest Lance Armstrong, siedmiokrotny zwycięzca Tour de France. Amerykański kolarz stosował doping podczas każdego ze swoich zwycięstw w latach 1999-2005, co ostatecznie wyszło na jaw po tym, jak jego koledzy z drużyny zgłosili stosowanie dopingu. Światowa Agencja Antydopingowa przeprowadziła następnie szeroko zakrojone dochodzenie w sprawie Armstronga i uznała go za winnego. Odebrano mu zwycięstwa i dożywotnio wykluczono go ze sportu. Armstrong przez kilka lat nadal wszystkiemu zaprzeczał, ale ostatecznie przyznał się do stosowania dopingu podczas wywiadu z Oprah. Stwierdził, że było to związane z kulturą panującą w tym sporcie, pośrednio sugerując, że najlepsi kolarze często sięgali po nielegalne substancje. To sprawiło, że inni kolarze czuli, iż muszą robić to samo, aby mieć szansę na zwycięstwo.
Nie był to jedyny taki przypadek w Tour de France. W 1998 roku sytuacja była tak poważna, że wyścig zyskał przydomek Tour de Dopage . W tamtym roku w wielu zespołach, w tym w holenderskim, wykryto doping, po czym aresztowano wiele osób. Wszystko zaczęło się od Willy'ego Voeta, belgijskiego fizjoterapeuty, którego przyłapano z wieloma rodzajami środków dopingujących w samochodzie. Doping ten był przeznaczony dla kolarzy z różnych zespołów. Voet został aresztowany i przyznał się do popełnionych czynów. W broszurze prowadził szczegółowe notatki dotyczące ilości i rodzaju dopingu podawanego poszczególnym zawodnikom, dzięki czemu po latach od popełnienia przestępstwa przyłapano tak znanych kolarzy jak Gert-Jan Theunisse.
W tym samym roku wywołało to ogromne kontrowersje w zespołach uczestniczących w Tour de France. Byli nawet zawodnicy z hiszpańskich i włoskich zespołów, którzy z powodu intensywnego leczenia, jakiemu zostali poddani, zdecydowali się zrezygnować i opuścić wyścig. Ostatecznie ponad połowa peletonu nie dotarła do mety. Ta edycja przeszła do historii jako jedna z najbardziej niesławnych w dziejach Tour de France.
Kolejnym przypadkiem wykrycia stosowania dopingu na dużą skalę była afera Fuentesa. To również nowszy przypadek, bo z 2006 roku. W klinice hiszpańskiego lekarza znaleziono dużą ilość środków dopingujących. Także tym razem później okazało się, że głównymi odbiorcami byli kolarze. W rezultacie kilku zawodników otrzymało zakaz startu tuż przed rozpoczęciem Tour de France. Jeden z zespołów, Astana, musiał ostatecznie oddać tak wiele miejsc startowych, że nie mógł już wystartować w wyścigu.
W kolarstwie szosowym jest więcej przykładów stosowania dopingu, a także wiele innych podejrzeń. Jedź z głową.
Chcesz przeczytać więcej o kolarstwie szosowym i wszystkim, co się z nim wiąże?
Zapisz się do newslettera i otrzymuj najnowsze wiadomości.






















Zostaw komentarz
Ta strona jest chroniona przez hCaptcha i obowiązują na niej Polityka prywatności i Warunki korzystania z usługi serwisu hCaptcha.